Michael D. O'Brien, urodzony w 1948 roku w Ottawie, w Kanadzie, jest znany na całym świecie jako autor powieści "Ojciec Eliasz. Czas Apokalipsy", przetłumaczonej aż na osiem języków. Wydanie po polsku ukazało się w październiku 2009 roku i jest dostępne na stronach www.fidestraditio.pl i www.fidestraditio.com. Pozostałych siedem powieści ("Strangers and Sojourners", "Plague Journal", "Eclipse of the Sun", "Sophia House", "A Cry of Stone", "Island of the World", "Theophilos") uchodzi za bestsellery wśród katolików. Niektóre z nich również zostały przetłumaczone na inne języki.

Najpopularniejsza książka O'Briena - "Ojciec Eliasz. Czas Apokalipsy" - to porywającą powieść, która zajmuje znaczące miejsce w nurcie apokaliptyki. Mówi ona o kondycji Kościoła rzymskokatolickiego u końca czasów. Autor odkrywa przed czytelnikiem sytuację współczesnego świata, mocne i słabe strony współczesnej sceny religijnej. Główny bohater powieści, ojciec Eliasz Schäfer, karmelita, zostaje wysłany przez Watykan na tajną misję. Wplątuje się w serię intryg i zdarzeń, które w znaczący sposób wpłyną na kształt Kościoła.

Ojciec Eliasz, nawrócony z judaizmu, przeżył holokaust. Swego czasu był bardzo wpływowym człowiekiem w Izraelu. Przez 20 lat przebywający za murami klasztoru na górze proroka Eliasza zostaje nagle wezwany przez papieża i sekretarza stanu. Otrzymuje zadanie najwyższej wagi: wejść w najbliższe otoczenie człowieka, który jest uważany za Antychrysta. Cel jego misji to: wezwać Człowieka Grzechu do nawrócenia i przez to odłożyć w czasie "Wielki Ucisk" (wstrząsy związane z końcem świata) na tak długo, jak tylko się da. Tak, aby możliwe było głoszenie Ewangelii aż po krańce świata.

W tej bogatej opowieści ojciec Eliasz przemierza Europę i Bliski Wschód, spotykając na swojej drodze wielkich tego świata, świętych, grzeszników, prezydentów, sędziów, mistyków, walczących katolickich dziennikarzy, wiernych kapłanów i konspirujących zdrajców w samym Domu Bożym. To jest apokalipsa w literalnym znaczeniu tego słowa, która została napisana w świetle chrześcijańskiego objawienia.

Oprócz "Ojca Eliasza..." i pozostałych 7 powieści, O'Brien jest także autorem książki "Krajobraz ze Smokami: bitwa o umysł twojego dziecka", która znakomicie przedstawia wpływ współczesnego pogaństwa na pokolenie i kulturę dzieci. W swoim dorobku ma też: książkę dla najmłodszych zatytułowaną "Mały Anioł"; "Tajemnice różańca świętego" z własnymi rozważaniami i ilustracjami oraz zbiór esejów o kryzysie rodziny we współczesnym świecie pt. "Rodzina i nowy totalitaryzm". Pozycje te były szeroko recenzowane w laickich i religijnych mediach Północnej Ameryki i w Europie.

Artykuły i eseje O'Briena dotyczące zagadnień wiary i kultury, jak również problemów socjopolitycznych, ukazywały się w międzynarodowych czasopismach, takich jak: "Communio", "Catholic World Report", "Catholic Dossier", "Inside the Vatican", "The Chestert on Review" i innych. Przez siedem lat O'Brien był redaktorem naczelnym periodyku poświęconego rodzinie "Nazareth Journal".

W 2005 roku w Splicie otrzymał nagrodę im. Andrija Buvina za międzynarodowe osiągnięcia w wierze i kulturze, przyznawaną przez komitet chorwackich artystów w porozumieniu z konferencją biskupów Chorwacji. Jest także laureatem trzech wyróżnień w dziedzinie sztuki chrześcijańskiej, między innymi dorocznej nagrody "Sługi Słowa" przyznawanej przez archidiecezjalną szkołę biblijną w Denver w 2006 roku.

Od 1970 roku poświęcił się zawodowo malarstwu, wystawiając swoje prace w Północnej Ameryce. Od 1976 roku maluje wyłącznie obrazy religijne. Jego dzieła można podziwiać w kościołach, klasztorach i uniwersytetach. Znajdują się też w indywidualnych i zbiorowych kolekcjach w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Anglii, Niemczech, Włoszech, Austrii i Afryce. Przykładowe obrazy i książki O'Briena można obejrzeć i kupić na stronie internetowej www.fidestraditio.com.

***

Michael O'Brien i jego żona mieszkają w pobliżu Combermere, w kanadyjskiej prowincji Ontario. Są rodzicami sześciorga dzieci. Dzieła O'Briena wydane zostały w językach: polskim, francuskim, hiszpańskim, niemieckim, włoskim, chorwackim, czeskim, szwedzkim, litewskim.

W październiku 2009 w Polsce ukazała się książka O'Briena zatytułowana "Pamięć przyszłości".

Oto, jak sam autor skomentował ten fakt:

"Słowa nie mogą w pełni wyrazić mej wdzięczności z powodu opublikowania zbioru moich esejów po polsku. To dla mnie niezmiernie ważne wydarzenie, bo Polska jest mi szczególnie bliska przez osobę ukochanego Jana Pawła II, który był i nadal jest moim duchowym ojcem. Prawie czterdzieści lat temu jednym z mych bliskich przyjaciół był Bronisław Katanaksza, starszy człowiek, któremu przyszło przeżyć największe próby jego pokolenia. Na początku znajomości nie mówił wiele o sobie, ale kiedy nasza przyjaźń zacieśniła się, otworzył przede mną swoje serce i opowiedział o przeszłości, prosząc o zachowanie tajemnicy. Katanaksza umarł dziesięć lat temu. Wierzę, że nie miałby nic przeciwko temu, abym teraz opowiedział jego historię.

Kiedy Niemcy napadli na Polskę, pan Bronisław był żołnierzem polskiej armii. Wraz ze swoim oddziałem udał się na Wschód, gdzie został wzięty do niewoli przez sowiecką Armię Czerwoną. Jako adiutanta jednego z oficerów zabrano go wraz z nimi w głąb terytorium Związku Radzieckiego. Miał zginąć w Katyniu. Pragnę zaznaczyć, że zanim dowiedziałem się od Katanakszy o Katyniu, nie słyszałem wcześniej o tragedii, jaka się tam wydarzyła. Byłem zaskoczony, że zbrodnia takich rozmiarów była nieznana lub przemilczana na Zachodzie.

Pomimo że Katanaksza mieszkał w Kanadzie, przez wiele lat bał się, iż zostanie odnaleziony i zabity przez KGB. Kiedy zapytaliśmy go, dlaczego, wyjaśnił, że znał prawdę o masakrze w Katyniu. - Sowieci utrzymywali, że to Niemcy rozstrzelali oficerów. Ale to była nieprawda - mówił. Prawdą było to, że Sowieci systematycznie prowadzili egzekucje polskich oficerów, próbując ukryć to przez dezinformację i propagandę. - Ci, którzy dokonywali egzekucji - mówił pan Bronek - byli ubrani w mundury niemieckie, ale mówili po rosyjsku.

Pewnej nocy Katanaksza został zabrany wraz z grupą oficerów na egzekucję. Panowała ciemność, a niektórzy strażnicy byli pijani. Dzięki temu udało się mu uciec w las. Pomimo, że strzelano w jego kierunku, nie został trafiony. Wygłodniały, bez pojęcia o tym, gdzie się znajduje, szedł lasami przez kilka dni, próbując odnaleźć polską armię. Niestety, napotkał na patrol armii radzieckiej. Został schwytany i przewieziony pociągiem do obozu koncentracyjnego w głąb Rosji. Instynktownie wiedział, że nie może pisnąć słowa o zbrodni katyńskiej, bo mógłby przypłacić to życiem. Pozostał tam do momentu decyzji Stalina o uwolnieniu polskich żołnierzy, którzy mieli pomóc armiom aliantów. Pan Bronisław wraz z towarzyszami niedoli przeszedł z Rosji do Persji, a stamtąd do Palestyny. Potem Katanaksza brał udział w bitwie pod Monte Cassino. Po wojnie udał się na emigrację do Kanady i tam przeżył resztę swojego życia jako cichy, pokorny, nieznany człowiek, przepełniony wiarą w Chrystusa i głęboką czcią do Matki Bożej. To Im przypisywał cud, że przeżył.

- Bóg zawsze zostawia świadka! - powtarzał nam często. - Zawsze! - podkreślał.

Wiele więcej mógłbym powiedzieć o życiu pana Bronka i życiu innych Polaków, których poznałem. O ich odwadze, nadzwyczajnej wierze i o zrozumieniu odsłaniającego się powoli dramatu walki między dobrem i złem. Ich życie jest świadectwem wielkości ludzkich dusz, czasami ukrytym i ujawniającym się dopiero w momencie, kiedy ludzkość staje w obliczu radykalnej próby. Tacy ludzie zmieniają nasze życie. Dają nam siłę do wzięcia udziału w walce całego rodzaju ludzkiego. Otwierają nasze oczy na rzeczywistość wojny, w której się znajdujemy - wojny, która będzie trwała do końca świata.

Nie możemy nie doceniać znaczenia czasów, w których przyszło nam żyć. Kardynał Karol Wojtyła w przemówieniu podczas swojej wizyty w Stanach Zjednoczonych w 1976 roku tak mówił o niebezpieczeństwie, przed którym stoi świat:

"Stoimy w obliczu największej w dziejach konfrontacji, przez jaką przeszła ludzkość. Nie sądzę, by szerokie kręgi społeczeństwa czy szerokie kręgi wspólnoty chrześcijańskiej zdawały sobie z tego w pełni sprawę. Stajemy w obliczu ostatecznej konfrontacji między Kościołem a anty-Kościołem, Ewangelią i anty-Ewangelią. Ta konfrontacja jest w planach Boskiej Opatrzności. To jest próba, którą Kościół... musi podjąć."
Kard. Karol Wojtyła, 9 listopada 1976

Ale my, ludzie Zachodu, nie zostaliśmy poddani takiej próbie jak Wy. Zostaliśmy uśpieni na bardzo długo - zaślepieni konsumpcjonizmem, ślepi na prawdę o "bestii", która próbowała zniszczyć ludzkie dusze na Wschodzie swoimi brutalnymi metodami. Teraz jednak ta "bestia" trafiła na Zachód, niosąc ze sobą powszechną negację wartości osoby ludzkiej i jej tożsamości. Jej taktyka jest bardziej subtelna i podstępna niż dotychczasowych tyranów. Ta bestia realizuje swoje mordercze plany nie poprzez zastraszenie, ale raczej poprzez uwodzenie i słodkie kłamstwa.

Prawdziwie ta forma "miękkiego totalitaryzmu" zatacza coraz szersze kręgi na całym świecie. Nie mówię tu o marksizmie, kapitalizmie czy jakimkolwiek socjopolitycznym, ekonomicznym lub filozoficznym systemie. Mówię tu o niewidocznym dla oczu duchu, który napędza "bestię materializmu" w każdej formie, w jakiej chce się manifestować.

W antologii moich esejów i artykułów analizuję różne aspekty tego kompleksowego fenomenu, którym możemy nazwać obecną wojnę przeciwko ludzkości.

"Pamięć przyszłości" to wybrany zbiór tekstów, które gromadziłem przez trzydzieści lat, a może i więcej. Ku mojemu zaskoczeniu zostałem zachęcony do wybrania kilku najbardziej interesujących tematów, które są w pewnym sensie "biopsją" naszych czasów - ukazaniem lęków, nadziei i dylematów, przed którymi stoi obecne pokolenie. Niniejsze artykuły są pewnego rodzaju próbą przedstawienia moich poglądów, które przenosiłem najpierw piórem na papier, a później poprzez klawiaturę na komputer.

Pamiętam, jak mając czternaście lat napisałem opowiadanie liczące 12 stron i myślałem, że to arcydzieło literatury. Ze smutkiem przyznaję, że byłem osamotniony w takim myśleniu. Życie uczy mnie pokory i mam nadzieję, że ten proces będzie trwał aż do śmierci.

Polscy czytelnicy, którzy rozpoznają me nazwisko, kojarzą mnie przede wszystkim z moimi powieściami, które ukazały się w tym roku w Polsce. Ja jednak nie myślę o sobie jako o pisarzu w kategoriach zawodowych. Przede wszystkim jestem mężem i ojcem, z zawodu malarzem sztuki religijnej. Jestem autorem z "przypadku", co najwyżej autorem słabo napisanych opowieści (całe szczęście nieopublikowanych), później - redaktorem naczelnym katolickiego czasopisma, następnie - eseistą piszącym dla kilku żurnali, a na końcu niepewnym powieściopisarzem. Wydaje się, że zostałem pisarzem z "przypadku", ale na tej "ścieżce przypadków" odkryłem, iż wszechświat Boży nie jest ani dziełem przypadku, ani tworem czymś zdeterminowanym, lecz Opatrznością Bożą.

Obserwacja rzeczywistości kształtowała moje podejście do tworzenia fikcji, ale też i odwrotnie - tworzenie fikcji ukształtowało refleksję nad rozgrywającymi się wydarzeniami. Pisanie powieści wymaga pewnej wybiórczości, by skomplikowane aspekty życia przedstawić w bardziej zrozumiały sposób. Powieściopisarz musi wybierać wśród gamy różnych szczegółów, które tworzą prozę życia, które przepełniają nasz umysł i łatwo rozmazują nasze postrzeganie. W tym dostrzega esencję dramatu ludzkiego, Wielką Historię.

Jeśli powieściopisarz wybiera dobrze, pozwala czytelnikowi na dostrzeżenie wyraźniej struktury rzeczywistości. Idąc tą logiką, pisarz opisujący rzeczywistość, który ma nadzieję na jej właściwe przekazanie, musi prosić o ponadnaturalne światło, o jasność umysłu, który będzie zdolny do zobaczenia formy świata takim, jakim jest. Kiedy ustrój panujący za jego czasów naznaczony jest konfliktami, pisarz pokazuje pewne elementy apokaliptyczne. Istnieje wtedy wysokie ryzyko postrzegania rzeczywistości jako czegoś ulotnego. Ale trzeba podjąć to ryzyko, bo jeśli nie będziemy pamiętali o przeszłości, nie będziemy w stanie zrozumieć teraźniejszości ani przyszłości, która właśnie się rozpoczyna.

Mam nadzieję, że czytelnik znajdzie w tej książce nie tyle zestaw odpowiedzi, co pozwoli mu ona zrozumieć i uświadomić sobie obecną sytuację, skłoni do zadania sobie pewnych niecierpiących zwłoki pytań: czy żyjemy w decydującym momencie historii?; jak poważna jest nasza sytuacja?; czy przeceniliśmy, a może nie doceniliśmy powagi obecnego kryzysu?; czy żyjemy we wciągającym nas pesymizmie czy przeciwnie - iluzorycznym optymizmie?; czy żyjemy z umysłem, sercem, duszą skupianą na Ostatecznej Rzeczywistości - to znaczy, czy mamy odwagę, aby patrzeć w ciemność pełnego niebezpieczeństw i niepewności wieku i dostrzec w nim nadchodzące zwycięstwo Chrystusa?"

***

Michael O'Brien proponuje czytanie jego powieści w seriach. Pierwsze trzy to trylogia, którą można rozpocząć od pierwszej powieści lub od ostatniej z tej serii.
1) "Strangers and Sojourners",
2) "Plague Journal" ("Dziennik zarazy"),
3) "Eclipse of the Sun".

W drugiej serii powieści powiązane są ze sobą jedynie dwie pierwsze.
4) "Fr. Elijah: an apocalypse" ("Ojciec Eliasz. Czas apokalipsy"),
5) "Sophia House", ("Dom Sophii),
6) "A Cry of Stone"


Opisy powieści:

"Strangers and Sojourners" - powieść rozgrywa się w zapomnianej dolinie w Kolumbii Brytyjskiej. Bohaterami jest dwójka wygnańców: Angielka Anna i jej mąż Szczepan - Irlandczyk. Akcja książki rozpoczyna się z pierwszym dniem XX wieku i kończy się w połowie lat 70. Jest to pierwsza część trylogii, której dopełnienie stanowią: "Plague Journal" ("Dziennik Zarazy") i "Eclipse of the Sun" ("Zaćmienie Słońca").

"Plague Journal" ("Dziennik zarazy") - głównym bohaterem powieści jest Natanel Delaney, redaktor naczelny gazety w małym miasteczku Północnej Ameryki, który staje w obliczu największego kryzysu w swoim życiu. Powieść, usytuowana w niedalekiej przyszłości, opisuje kraj, który niezauważalnie przechodzi z demokratycznego systemu rządzenia w totalitarny. Delaney jest jednym z niewielu głosów w mediach, który mówi całą prawdę o mających miejsce wydarzeniach i w rezultacie ściąga na siebie gniew rządzących. Poszukując możliwości ratowania siebie i swoich dzieci, dokonuje wyborów, które będą miały wpływ na przyszłość zarówno członków jego rodziny, jak i wielu innych ludzi. Wraz z rozwojem akcji bohater zapisuje swoje obserwacje w dzienniczku, analizując ze zjadliwą szczerością motywy działania swoich politycznych oponentów. Ważniejsze jednak, że bohater rozpoczyna dziennik swojej duszy, który pomaga mu - choć nie bez bólu - w procesie samooceny. Rozpadający się świat Delaneya zmusza go do głębszej refleksji nad sobą, ukazując jego motywy, kompromisy, sukcesy i porażki.
"Dziennik zarazy" to kronika walki wewnętrznej współczesnego człowieka, który jest poddawany duchowym i psychologicznym próbom. Człowieka, który traci siebie, aby odnaleźć swoje prawdziwe człowieczeństwo.

"Eclipse of the Sun" - autor prezentuje dramatyczną opowieść o rodzinie, która staje na drodze totalitarnemu rządowi. Umiejscowiona w niedalekiej przyszłości powieść opisuje rozwój państwa policyjnego w Północnej Ameryce, w którym każda sfera społeczna jest penetrowana przez propagandę i zalewana błędnymi informacjami. Wszechogarniający relatywizm i odrzucenie moralnych absolutów sprawia, że tylko nieliczni właściwie rozpoznają rozgrywające się wydarzenia.
Sytuacja Delaney'ów z Kolumbii Brytyjskiej staje się tragiczna, gdy ojciec rodziny zostaje zaaresztowany przez Biuro Bezpieczeństwa Wewnętrznego za mówienie prawdy na łamach lokalnej gazety, której jest redaktorem naczelnym. Jego najstarsze dzieci w towarzystwie pradziadka chronią się ucieczką w lasach północnej Kanady. Pragnący dołączyć do nich ich młodszy brat "Strzała" wraz ze znajomym księdzem - ojcem Andrzejem - stają się celem rządzących, którzy chcą pozbyć się niewygodnych świadków, aby nie wyszły na jaw prawdziwe intencje totalitarnego rządu.
O'Brien opisuje rosnący "mrok" ogarniający Północną Amerykę i analizuje wydarzenia, które rozegrały się w rzeczywistości. Czytelnik, kończąc tę powieść, zadaje sobie ważne pytania: czy żyjemy w decydującym momencie historii; jak poważna jest nasza obecna sytuacja; czy powinniśmy pogrążyć się w pesymizmie czy też budować nadzieję opartą na chrześcijańskim fundamencie. Jest to opowieść o zwycięstwie słabych nad mocarzami, odwagi nad terrorem, dobra nad złem, a przede wszystkim o tryumfie miłości.

"A Cry of Stone" - autor odkrywa przed czytelnikiem znaczenie bycia ubogim w duchu. Powieść oparta jest na życiu rdzennej ludności Północnej Ameryki i rozgrywa się w latach 1940 - 1973. Książka opowiada o losach indiańskiej artystki Rose Wabos, porzuconej w dzieciństwie i wychowanej przez babcię w północnym Ontario. To kronika życia Rose i jej dorastania jako kobiety, odkrywania przez nią sztuki oraz kultury wielkiego miasta. Poszukująca miłości i znaczenia swojego życia Wabos zmienia losy napotkanych ludzi.
O'Brien zabiera czytelnika w głębię serca kobiety. Tam odkrywa przed nim piękno i walkę duszy, która pragnie tworzyć, aby inni widzieli głębię tego, co sama widzi. Historia obnaża złe motywy i ambicje we współczesnej kulturze oraz pokazuje, jak przyczyniły się one do utraty rozumienia sakralności życia ludzkiego.

"Island of the World" - to historia chłopca urodzonego w 1933 roku na uwikłanych w konflikty Bałkanach. Książka przedstawia jego losy na przestrzeni XX wieku aż do początku nowego milenium. Głównym bohaterem jest Josip Lasta, syn nauczyciela z dalekiej wsi położonej w bośniackich górach. Powieść rozpoczyna się tuż przed II wojną światową w byłej Jugosławii, gdzie trwają walki niemieckiej i włoskiej armii z partyzantami faszystowskiej organizacji Ustasz, serbskimi nacjonalistami i komunistyczną partyzantką. W kulminacyjnym momencie powieści rozpoczyna się prawdziwe piekło. Młodzi i niewinni ludzie stają na drodze wielkiego zła. Ich siła i nadzieja osadzone są tylko w wierze chrześcijańskiej i rodzinie. Powieść stawia ważne pytanie: jak człowiek może zachować swoją tożsamość, a nawet człowieczeństwo w absolutnie nieludzkich warunkach. Poprzez życie głównego bohatera autor poszukuje odpowiedzi na to pytanie, pokazując, że wymaga to przyjęcia cierpienia, ofiary, postawy heroizmu, a nawet świętości. Świat głównego bohatera powieści w 12. roku jego życia wali się, co rozpoczyna jego odyseję w poszukiwaniu wiary utraconej na skutek ingerencji zła. Fabuła przenosi czytelnika w czasy młodości Josipa i jego życia podczas komunizmu. Ukazane zostają czytelnikowi nadzieje i porażki bohatera oraz zesłane niespodziewanie błogosławieństwa. Poznajemy twórczość Josipa jako poety i możemy wraz z nim przeżyć najważniejszy egzamin w jego życiu. To powieść o ukrzyżowaniu duszy i jej zmartwychwstaniu.

"Sophia House" ("Dom Sophii") - akcja powieści rozgrywa się w Warszawie podczas okupacji hitlerowskiej. Paweł Tarnowski, księgarz, daje schronienie żydowskiemu chłopcu (Dawidowi Schäferowi), który uciekł z getta, ukrywając go na strychu swojej księgarni. Podczas zimy 1942 - 43, w ciągłej obawie przed wydaniem Niemcom, spędzają czas na rozmowach o dobru i złu, grzechu i odkupieniu, literaturze i filozofii, i swoich poglądach religijnych. Kilka dekad później Dawid staje się katolikiem i karmelitańskim zakonnikiem. Jako ojciec Eliasz zostaje wezwany przez papieża, by nawrócił Człowieka Grzechu (wydarzenia opisane w powieści "Ojciec Eliasz. Czas Apokalipsy").
W "Sophia House", która jest jakby preludium do "Ojca Eliasza", autor odkrywa przed czytelnikiem znaczenie miłości, religijnej tożsamości i ofiary, postrzeganych z dwóch różnych punktów widzenia. "Sophia House" analizuje sposoby, w jakich funkcjonują symbole w umyśle i sercu człowieka, szczególnie zdeformowane symbole męskości i kobiecości, ojcostwa i macierzyństwa. Jeśli stracimy symbolizm, stracimy tym samym główną możliwość poznania rzeczy. Jeżeli zniszczymy symbole, niszczymy koncepcje. Jeśli skorumpujemy symbole, koncepty stają się także skorumpowane, wtedy tracimy zdolność zrozumienia rzeczy takimi, jakimi są, co skazuje nas na deformację naszego postrzegania i naszych czynów.
Bohaterowie powieści to także: sławetny hrabia Smokrew, przerażający polski spekulant, literat, major wojsk hitlerowskich; rosyjski ikonograf Andrej Rublew i ukochana Pawła - Kahlia, niemal nieuchwytna postać, która przewija się całej w historii. Wraz z rozwojem akcji utrata duchowego ojcostwa zachodniej cywilizacji jest ukazana jako problem języka serca i duszy, jako największy kryzys naszych czasów. Autor wskazuje drogę do odkrycia naszego Ojca w Niebie, pokazuje także ścieżkę do odkrycia ludzkiego ojcostwa. To jest powieść o małych wyborach, które zmieniają losy świata.

Recenzje do "Ojca Eliasza":
Przeczytałem tysiące książek, "Ojciec Eliasz" jest jedną z najlepszych. Mam nadzieję, że dziesiątki tysięcy ludzi przeczytają ją i będą poruszone nią, tak jak ja. To powieść, która trzyma w napięciu jak thriller, ale jest czymś więcej. Tam jest miłość i przyjaźń, wplecione w dramat, ale to, co leży u ich podstaw, to wiara, wiara w Chrystusa"
Sheldon Vanauken, pisarz, "A Severe Mercy"
"Ojciec Eliasz" - to perła, wspaniała powieść, która jest jednocześnie świadectwem ortodoksji katolickiej. Bazując na Piśmie Świętym i własnym doświadczeniu O'Brien stworzył prorockie dzieło i podręcznik do walki duchowej. To wciągające arcydzieło rozwinie Twoją wyobraźnię we właściwym kierunku. Przeczytaj, a zachęci Cię do modlitwy.
Stratford Caldecott, Centrum Wiara i Kultura, Oxford

***

Oto fragment wywiadu z Michael'em O'Brienem dla LifeSiteNews.com

Ottawa, 30 września 2005 roku

"Michael O'Brien napisał siedem powieści. Wszystkie wydane zostały przez Igantius Press ze Stanów Zjednoczonych w ciągu ostatnich dziewięciu lat. "Ojciec Eliasz" to pierwsza powieść, która ukazała się w 1996 roku i stała się od razu bestsellerem. Temat, który przewija się w powieściach O'Briena, to wołanie o odkrycie wartości ojcostwa w cywilizacji zachodniej.

O'Brien powiedział LSN: - Nie chodzi tylko o ojcostwo, ale także o inne jego wymiary, które - wierzę, że mogą być odkryte tylko w pełni dzięki łasce danej w wierze chrześcijańskiej. Ojcowie duchowi Kościoła katolickiego, tacy jak Jan Paweł II, wzywają nieustannie do odkrywania tej rzeczywistości przez zwrócenie swojego życia ku ojcostwu Pana Boga. W przemówieniu w Palermo, we Włoszech, w marcu 2000 roku kardynał Joseph Ratzinger powiedział, że największym zagrożeniem, przed którym obecnie stoi ludzkość, to zniszczenie obrazu Boga przez redukcję ojcostwa do fenomenu biologicznego. Stąd pochodzi wiele destrukcyjnych trendów naszej ery.

Kardynał Ratzinger mówił: "Ludzkie ojcostwo pozwala nam odkryć, kim jest Bóg. Ale kiedy ojcostwo zostaje wyeliminowane, kiedy jest tylko fenomenem biologicznym, bez jego ludzkiego i duchowego wymiaru, wszystkie stwierdzenia o Bogu, jako o Ojcu, są puste. Obecny kryzys ojcostwa jest elementem, może największego zagrożenia ludzkości. Rozkład ojcostwa i macierzyństwa wiąże się w konsekwencji z rozpadem naszego bycia synami i córkami".

Powieść O'Briena "Sophia House" analizuje do głębi osobowość kilku bohaterów, których zastała okupacja hitlerowska w Polsce, i pokazuje, jak ich brak psychicznej i moralnej formacji ma wpływ na ich reakcje na zło. Ta historia częściowo także podejmuje problem homoseksualizmu. "Sophia House" przedstawia różne wybory, jakie osoby ze skłonnością do homoseksualizmu mogą dokonać. Pokazuje, że można być wiernym chrześcijaninem, chociaż to wymaga wielu poświęceń.

- Bycie uczniem Jezusa - powiedział O'Brien - zawsze jest związane z wyrzeczeniem. Każdy z nas musi wziąć swój krzyż na każdy dzień i pójść za Nim, zarówno heteroseksualista, jak i homoseksualista. Jeśli czystość jest przyjęta z wielkodusznością, może przynieść wiele dobrych owoców w życiu innych.

"Sophia House" to nie powieść o homoseksualizmie. Jest tam także wielu bohaterów heteroseksualnych. O'Brien wierzy, że utrata duchowego ojcostwa w naszych czasach dotyka każdego z nas.

Homoseksualizm jest najbardziej widocznym przykładem pewnego braku w sercu współczesnego człowieka, niewypowiedzianej potrzeby, najbardziej podstawowego głodu i pragnienia, aby poznać Boga jako Ojca. Czy sobie to uświadamiamy, czy nie, nie jest możliwym, abyśmy w pełni poznali siebie, jeśli nie poznamy Jego.

Michael otrzymał nagrodę Buvina (nazwa podchodzi od nazwiska XIII wiecznego artysty Andrija Buvina, który wyrzeźbił drzwi katedry w Splicie w Chorwacji). To wyróżnienie za międzynarodowe osiągnięcia w wierze i kulturze, przyznawane przez komitet artystów w porozumieniu z konferencją biskupów Chorwacji, które O'Brien otrzymał w Splicie w 2005 roku.

Dostał także, trzy nagrody za sztukę chrześcijańską, między innymi doroczną nagrodę "Sługi Słowa" przyznawaną przez archidiecezjalną szkołę biblijną w Denver w 2006 roku.


Oferta  książek Michaela D. O'Briena:

Ojciec Eliasz. Czas apokalipsy

Pamięć przyszłości

Dom Sophii

Dziennik zarazy